Free yourself: own your story

“Het leven naar datgene wat diep in mijn cookies opgeslagen ligt, zorgt vaak voor een onvervuld, onvoldaan, onbestemd gevoel.”

Wanneer ik inlog op een website wordt mij regelmatig gevraagd ‘accepteer alle cookies’.  In een soort automatisme, zonder te weten wat de gevolgen daarvan zijn, klik ik op accepteer. Tenslotte was ik naar iets anders op zoek, wil ik naar die informatie en door. Niet wetende dat er iets op mijn harde schijf wordt geplaatst waardoor ik altijd te volgen ben en waar en wanneer ik over het internet struin. De cookies zorgen ervoor dat ik ingelogd kan blijven terwijl ik een site gebruik. Op de een of andere manier onthoudt mijn computer, waar ik geweest ben, wat ik ken en waarnaar ik verlang. Ik krijg precies datgene aangereikt wat past bij mijn ‘surfgedrag’: diffusers, aanbiedingen van kristallen, de nieuwste spirituele boeken, opleidingen over verlies en rouw komen regelmatig voorbij.

Cookies hebben een looptijd. Sommige cookies worden verwijderd als je een website afsluit. Andere kun je jaren bij je dragen als je ze niet verwijdert van je interne harde schijf. Soms weet je niet precies waar cookies voor dienen. Ze zullen vast een functie hebben. Erbij stilstaan heeft ook niet heel veel zin want het werkt nu eenmaal zo: je logt in op een website, krijgt de informatie die je zoekt en gaat door met datgene waarmee je bezig bent. Dit is hoe je het doet, wat je kent.

Bizar eigenlijk dat een onleesbare computercode zo bepalend is voor wat je aangereikt krijgt aan informatie. Er wordt iedere keer voortgeborduurd op datgene wat je bekeken hebt, wat je onderzocht hebt, waar je interesses liggen. Ik ontdekte bij het inloggen op het Netflix-account van mijn man, dit zul je vast wel herkennen, dat er nog veel meer leuke series zijn die je kunt volgen. Deze krijg ik niet aangeboden aangezien Netflix mij series aanbiedt op basis van datgene wat ik al bekeken heb.

Ik zie de parallel met mijn eigen interne harde schijf. Bij mijn geboorte, en ja ook bij die van jou, heb ik gewild of ongewild op alle cookies accepteren geklikt. Ik heb de verhalen, overtuigingen, wereldbeelden van mijn ouders, voorouders en vele generaties daarvoor ingeprent gekregen.

Als je de onderliggende tekstbestanden van je cookies opent dan staat er vaak een onleesbare computercode. Niet te vatten in woorden of taal die te begrijpen valt. Wanneer ik in mijn leven verlies ervaar, intens verdriet doormaak, een onbestemd gevoel ervaar probeer ik datgene wat ik voel te decoderen. Hoe harder ik dan probeer om te begrijpen wat er is, wat er gebeurd hoe meer ik in het land van niet-wetende terecht kom. Dit geeft het gevoel dat je niets te zeggen hebt over hoe bepaalde dingen zich in je leven manifesteren. Het gevoel van onvermogen gaat vaak terug naar de tekstbestanden voor, tijdens en na geboorte opgeslagen in jou. Dus logisch dat je er geen woorden aan kunt geven die had je toen ook nog niet.

Zoekend naar antwoorden blijf ik ronddwalen in het verhaal wat ik ken. Steeds weer log ik in op datgene wat ik ken, de verhalen die ik heb meegekregen en bevestigd heb gekregen door de jaren heen. Er ligt zoveel informatie opgeslagen op mijn interne harde schijf. Hoe mijn oma zich ontwikkelde als zelfstandige vrouw, hoe mijn ouders zijn om gegaan met verlies en rouw, hoe de verhoudingen zichtbaar werden in het dagelijks leven tussen man en vrouw, of je anderen kunt vertrouwen en hoe liefde zichtbaar is of niet. Informatie die medebepalend is geweest voor mijn wereldbeeld. Voor de relaties die ik ben aangegaan. De keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt. Voor de levensvraagstukken die ik doorgeef van generatie op generatie op generatie.

“Life can only be understood backwards; but it must be lived forwards” Soren Kierkegaard

Het leven naar datgene wat diep in mijn cookies opgeslagen ligt, zorgt vaak voor een onvervuld, onvoldaan, onbestemd gevoel. Ik stel mezelf steeds vaker de vraag: wat wil ik? Ik ben gaan geloven dat het verhaal van mijn verleden is wie ik ben. Ik ben niet meer ingelogd bij me zelf, bij mijn innerlijk weten. Het aan de kant zetten van de verhalen die mij gevormd hebben is hetzelfde als mezelf aan de kant zetten. Het gaat om het toelaten van mijn gevoel bij deze verhalen, het doorvoelen, doorleven van wat die verhalen met mij als klein kind gedaan hebben en hoe ik dit als volwassenen in het hier en nu nog zo levendig kan ervaren.

Het onderzoeken van je verleden, de verhalen die jij als klein kind hebt meegekregen is een eerste stap naar het jezelf terugvinden. In dat zelfonderzoek stel je jezelf namelijk regelmatig de vraag: hoe was dit voor mij? Door het stellen van deze vraag ga je op zoek naar jouw waarheid en maak je ruimte voor jouw gevoelens die destijds bij het aannemen van de verhalen niet gezien werden, niet gehoord werden, er niet konden zijn in welke vorm dan ook. Het fijne aan dit proces is dat je vanuit je zelf met andere ogen gaat kijken naar de verhalen die onderdeel zijn van jouw leven. Je bevrijdt je zelf hiermee creëer je voor je zelf de keuze om je leven te leiden zoals jij dat nu wil. Het fijne aan de computer is dat je de cookies per uur, per dag of wekelijks automatisch kunt laten wissen. Zou dat ook kunnen met mijn interne harde schijf?! Hoe kan ik dat dan doen? Wie kan mij daarbij helpen?

Free yourself: own your story
Accepteer alle cookies

Anneliek van der Heijden (1979) schrijft vanuit haar expertise, ervaring en de ontmoeting met anderen. Als leiderschapscoach, schrijver en ervaringsdeskundige op het gebied van trauma slaat zij een brug tussen de innerlijke belevingswereld en de maatschappij waarin wij leven. Na jarenlange ervaring op het gebied van leiderschapsontwikkeling, ontwikkelen en trauma leeft zij voor haar schrijfwerk en het zichzelf bevrijden van oude conditioneringen om zo weer in verbinding met zichzelf te komen. Zij inspireert, steunt en begeleidt anderen in zichzelf bevrijden om weer regie te ervaren in leven en werk. Meer over Anneliek, haar werk lees je op www.byanneliek.nl of www.b-connected.nl.

.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *